Techniki pipetowania

Każda pipeta automatyczna działa na podobnej zasadzie. Naciskając przycisk pipetowania powodujemy ruch tłoka (tzw. nurnika) wewnątrz pipety. W przycisku pipetowania wyczuwalne są dwa progi (tzw. opory), które określają właściwe położnie nurnika podczas pobierania i wydawania cieczy. W przypadku pipet automatycznych stosuje się 2 techniki pipetowania: pipetowanie standardowe i pipetowanie rewersyjne.

Pipetowanie standardowe

Techniką pipetowania standardowego (prostego) pipetujemy wodę oraz wszystkie roztwory wodne np. bufory, rozcieńczone kwasy i zasady.

1. Załóż końcówkę

2. Pobierz ciecz. Wciśnij przycisk pipetowania do pierwszego oporu (A). Trzymając pipetę pionowo zanurz końcówkę w cieczy, którą chcesz pobrać. Powolnym, płynnym ruchem zwolnij przycisk pobierając ciecz. Odczekaj            1 sekundę zanim wyjmiesz końcówkę z cieczy (B).

3. Wydaj ciecz. Trzymając pipetę odchyloną od pionu (od 10 do 40 stopni) przyłóż koniec końcówki do ścianki naczynia. Powoli naciśnij przycisk do    pierwszego oporu i wydaj ciecz (C). Po 1 sekundzie dociśnij przycisk do drugiego oporu (tzw. wydmuch), aby usunąć resztki cieczy z końcówki (D). Trzymając przycisk wciśnięty do końca wyjmij delikatnie końcówkę przesuwając ja po ściance naczynia. Zwolnij przycisk (E).

3. Zrzuć końcówkę. Naciśnij do oporu przycisk wyrzutnika i usuń brudną końcówkę z trzonu pipety.

Pipetowanie rewersyjne

Technikę pipetowania rewersyjnego stosuje się w przypadku pipetowania cieczy gęstych, lepkich, pieniących lub bardzo małych objętości. Polega ona na pobraniu próbki przy wciśniętym przycisku pipetowania od razu do drugiego oporu (pozycja wydmuchu), a następnie wydanie cieczy tylko do pierwszego oporu. W końcówce zostanie trochę cieczy, którą należy wydać z powrotem do naczynka wyjściowego lub usunąć razem z końcówką.

Karolina Borowicz /PZ HTL S.A.

Marzec 2011